Słońce ma jedenastoletni puls

Kto przez lata liczy ciemne plamy na tarczy Słońca, zobaczy, że raz jest ich dużo, potem mało, a potem znowu dużo. Jeden pełny cykl trwa około jedenastu lat i astronomowie nazywają go cyklem słonecznym.

Odkrył go Heinrich Schwabe, aptekarz z niemieckiego Dessau, który w 1825 roku wygrał na loterii swój pierwszy teleskop. Szukał Wulkana, planety, która miała się ukrywać bliżej Słońca niż Merkury, i liczył, że przyłapie ją, gdy będzie przesuwać się na tle słonecznej tarczy. Przez 17 lat, w każdy pogodny dzień, notował plamy na Słońcu. Planety nie znalazł, ale w 1843 roku zauważył, że plamy pojawiają się i znikają w stałym rytmie. Ocenił go na mniej więcej dziesięć lat. Późniejsze, dłuższe obserwacje ustaliły, że to około jedenastu.

Mniej więcej na szczycie każdego cyklu pole magnetyczne Słońca się odwraca i biegun północny zamienia się z południowym. Dlatego Słońce potrzebuje dwóch cykli, czyli około 22 lat, żeby wrócić do punktu wyjścia.